เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 หา???
ฉู่จื่อเจี้ยนก็แค่คิดอยู่ในใจเท่านั้น ต่อหน้าเฉินอู้ เขาไม่มีทางกล้าพูดออกมาแน่ เขาโอบไหล่เฉินอู้แล้วพาเดินเข้าไปในบาร์ "ไปกันเถอะ คุณชายรอง คืนนี้ผมเลี้ยงเอง!"
เจ้าของร่างเดิมเป็นคนใช้เงินมือเติบ เวลามาดื่มเหล้าหรือเที่ยวสถานบันเทิงแบบนี้ หากเซี่ยซางจิ่งไม่อยู่ เจ้าของร่างเดิมก็จะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด
ที่ฉู่จื่อเจี้ยนกับพวกยอมมาเป็นลูกน้องก็เพราะหวังจะได้ผลประโยชน์เหล่านี้ แต่ทุกคนก็ไม่ได้โง่กันเสียหน่อย หากต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ตลอด เจ้าของร่างเดิมย่อมไม่ยอม ดังนั้นบางครั้งพวกเขาจึงเป็นฝ่ายเลี้ยงเหล้าเจ้าของร่างเดิมบ้าง
ร่างกายของเฉินอู้เกร็งไปหมด ดวงตาคู่สวยเหนือหน้ากากอนามัยเบิกกว้างเล็กน้อย เขายังคงหวาดกลัวอย่างมาก
ราตรีมาเยือน แสงไฟหลากสีหน้าบาร์ส่องประกายระยิบระยับ สถานที่ตรงหน้าเป็นหนึ่งในแหล่งใช้เงินฟุ่มเฟือยที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหวายจิง เพียงเดินมาถึงหน้าประตูก็ได้ยินเสียงเพลงเต้นรำดังสนั่น ผู้คนเบียดเสียดกัน ท่ามกลางบรรยากาศหรูหราและมัวเมา
"คุณชายรอง" ดูเหมือนฉู่จื่อเจี้ยนจะเป็นลูกค้าประจำของบาร์แห่งนี้ ถึงขั้นที่เจ้าของร้านจองโต๊ะโซฟาไว้ให้เขาโดยเฉพาะ เขาพาเฉินอู้ไปนั่ง ก่อนถามว่า "คืนนี้อยากดื่มอะไรครับ?"