กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 ไม่อยากสูญเสียพวกเขา
ไป๋เวยยังไม่วางใจให้พวกเขาไปเสี่ยงอันตรายเช่นนี้ เธอขมวดคิ้ว มองจ่านหมิงอี้กับอาเซียวอย่างเป็นห่วง “ฉันไปกับพวกคุณด้วยเถอะ ขุนพันไม่มีทางยอมเลิกราง่าย ๆ เขาอาจวางกับดักไว้ตามที่ต่าง ๆ มากมาย”
ความเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมของขุนพันยังทำให้เธอหวาดหวั่นไม่หาย เธอกังวลว่าคนของจ่านหมิงหลีจะเจออันตรายระหว่างค้นหาเช่นกัน เธอรู้ดีว่าขุนพันลงมือโหดเหี้ยมเพียงใด ยังไม่รู้เลยว่าคนที่หายตัวไปอยู่ที่ไหน และไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับอันตรายแบบไหน