กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 518 พี่สาวหนีไปแล้ว ไม่อยากสลายหายไป
“สลายหายไปจนหมด?” ไป๋เฉียงรู้สึกราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบหัวใจเธอแน่นจนแทบหายใจไม่ออก
มือของเธอคว้าไหล่ไป๋เวยไว้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว น้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้น “เวยเวย เธอก็รู้ว่าฉันยังเป็นพี่น้องกับเธอไม่พอเลย! ฉันไม่อยากหายไปแบบนี้…” ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและอาลัยอาวรณ์ ราวกับโลกใบนี้จะพังทลายในวินาทีถัดไป และเธอจะต้องสูญเสียน้องสาวที่รักที่สุดตรงหน้าไปตลอดกาล
“เฉียงเฉียง เธอเป็นญาติที่ฉันรักที่สุดในโลกใบนี้ ฉันเองก็เสียใจที่เพิ่งได้มาเจอเธอ… ฉันก็ไม่อยากหายไปแบบนี้เหมือนกัน”