กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 173 เธอกลับหลบหน้าเขา
จ่านหมิงหลียกมือค้างอยู่อย่างแข็งทื่อเพราะไป๋เวยหันหลังหนีไปกะทันหัน รอยยิ้มบนใบหน้าเขาก็แข็งค้างอย่างเป็นธรรมชาติไม่ได้เช่นกัน
ตอนนั้นเองเขาถึงได้รู้ว่าเมื่อครู่ไป๋เวยไม่ได้โบกมือให้เขา แต่โบกมือให้พี่ใหญ่
แต่ทำไมจู่ ๆ เธอถึงหลบหน้าเขา?
เขาไม่ได้ส่งเสียงตอนฝันใช่ไหม?
เธอน่าจะไม่รู้อะไรเลยสิ ทำไมถึงต้องหลบหน้าเขาด้วย?
อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้ทำให้เธอขุ่นเคือง ทั้งสองคนก็ไม่ได้ผิดใจกัน ทำไมพอเขาถอดแว่น เธอถึงหลบหน้าอย่างระแวดระวัง?
จ่านหมิงอี้ไม่เคยอยู่นิ่ง เขาถือรายชื่อไล่ตรวจนับคนในทีมเสร็จ กำลังจะขึ้นรถ แต่กลับสะดุ้งเมื่อเห็นรอยคล้ำใต้ตาของน้องชาย