กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 172 ที่แท้เธอก็มองเขาเป็นผู้บังคับบัญชาเหมือนกัน
ไป๋เวยกุมมือใหญ่เรียวยาวของจ่านหมิงอี้ไว้ทั้งสองมือ ยิ้มขอบคุณเขาแล้วหันไปมองจ่านหมิงหลี “หมิงอี้ พี่รองเชื่อใจฉันโดยไม่มีเงื่อนไข ยืนอยู่ข้างฉัน คอยปกป้องและอยู่เป็นเพื่อนฉัน ถึงขั้นยอมเสี่ยงอนาคตเพื่อช่วยฉันอัดคน ฉันขอบคุณพวกนายจากใจจริง รอพวกนายจัดการธุระเสร็จแล้ว ฉันจะเลี้ยงข้าวเอง!”
อันหงเซียวขยับเท้าอย่างกระสับกระส่ายอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าร้อนผ่าว
จ่านหมิงหลียิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วตบไหล่เธอเบา ๆ “นังหนูโง่เอ๊ย กับพี่ชายแท้ ๆ ยังจะเกรงใจอีก เธอดีกับฉัน ฉันก็ต้องดีกับเธออยู่แล้ว”