กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 62 นี่ก็นับว่านอนเตียงเดียวกันแล้ว
เขานี่ตามติดไม่เลิกจริง ๆ!
ไป๋เวยสงสัย จึงมองนาฬิกา ไม่ถูกสิ! เจ้าหมอนี่หลังจากกินยาแล้วเธอฝังเข็มจนหลับสนิทไปแล้วนี่ ทำไมถึงตื่นเร็วขนาดนี้?
เธอไม่อยากเจอเขาตอนนี้เลยจริง ๆ ยิ่งไม่อยากให้ความสบายใจของตัวเองถูกรบกวน
“ฉันนอนแล้ว นายก็รีบไปนอนเถอะ”
จ่านหมิงอี้ข่มใจให้สงบ บังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงภาพชวนใจเต้นตอนเธอสวมชุดนอน
“…เธอไม่อยากคุยกับฉันหน่อยหรือ?”
ไป๋เวยอดถามไม่ได้ “ปกติหลังฝังเข็ม นายจะหลับไปสี่ห้าชั่วโมง ทำไมคราวนี้ผ่านไปแค่ชั่วโมงเดียวก็ตื่นแล้ว?”
“ฉันฝันร้ายประหลาด ๆ แล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา”
“ฝันร้าย? ฝันอะไร?”