บทที่ 61 เขาถึงกับยกน้ำชายกน้ำให้ แถมยังยิ้มประจบ

บทที่ 61 เขาถึงกับยกน้ำชายกน้ำให้ แถมยังยิ้มประจบ

จ่านหมิงอี้จนใจ “ฉันไปด้วยใจที่อยากรับใช้ชาติแน่นอน…”

ไป๋เวย “นายได้ทำตามอุดมการณ์รับใช้ชาติ ได้ลิ้มรสความตื่นเต้นของการโผบินอยู่บนฟ้า ได้เป็นหงส์ฟ้า เป็นพญาอินทรี นำหน้าและมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ แล้วเคยคิดไหมว่าถ้านายตายไป ครอบครัวจะรู้สึกอย่างไร? เคยคิดไหมว่าตอนพวกเขาแก่จนขยับตัวไม่ไหว จะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร?”

จ่านหมิงอี้แก้ตัวเสียงอ่อย “แต่ไหนแต่ไรมา ความจงรักภักดีกับความกตัญญูยากจะทำให้ครบทั้งสองอย่าง”