บทที่ 63 นี่มาดูตัวกับเธอชัด ๆ

บทที่ 63 นี่มาดูตัวกับเธอชัด ๆ

นาฬิกาชีวิตของไป๋เวยตรงเวลามาก

พอถึงเวลาออกไปวิ่งออกกำลังกาย เธอไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองนอนแช่อยู่บนเตียงเด็ดขาด

คราวนี้พอลืมตาขึ้น เธอกลับเหม่อลอยไปชั่วขณะ ใบหน้าหล่อเหลาจับตาของจ่านหมิงอี้อยู่ตรงหน้า ทุกครั้งที่เขาหายใจเข้าออก ลมหายใจก็พัวพันกับเธออย่างใกล้ชิด

ภายใต้แสงฟ้าสีขาวหม่นยามเช้า หน้าผากอิ่มของเขายังคงมีความสง่างามสูงศักดิ์ คิ้วเข้มดุจหมึก ขนตาดำยาวเป็นเส้น ๆ ราวกับใช้ดินสอวาดภาพบรรจงแต่งแต้ม สันจมูกงามคมสูงโดดเด่นและเย้ายวน ริมฝีปากก็ได้รูปน่าหลงใหล

ตอนหลับเขาไม่มีท่าทีคุกคามหรือก้าวร้าว กลับชวนมองเหมือนเค้กชิ้นใหญ่แสนหวานที่ดึงทึ้งสติของเธออย่างบ้าคลั่ง