เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“รีบดูเร็ว! ยักษ์!”
ผู้คนต่างพากันมองไปยังยอดอุกกาบาต ระบบได้จับภาพระยะใกล้ของนภา ชิ้นส่วนแขนขวาหลุดรุ่ยยุ่งเหยิง ปรากฏการณ์โฟตอนแสงสูญเสียประสิทธิภาพ แม้จะไม่หลงเหลือความงดงามอลังการดังก่อนหน้า ทว่ากลับให้ความรู้สึกอ้างว้างเดียวดายของวีรชนในวาระสุดท้าย ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสะเทือนใจ แทบอยากจะเอาเลือดเนื้อของตนเองไปเติมเต็มความไม่สมบูรณ์แบบของนภา
แม้นภาจะบาดเจ็บสาหัส ทว่าพลังอำนาจกลับเพิ่มสูงขึ้น เพราะนภาได้ก่อกำเนิดวิญญาณขึ้นมาแล้ว
“ต่อไปนี้จะเรียกเธอว่า ‘เสี่ยวฉยง’ ก็แล้วกัน”
“อืม ขอน้อมรับคำสั่งของท่าน ยินดีที่จะพิทักษ์ท่านในนาม ‘เสี่ยวฉยง’”
วิญญาณฝันเห็นนภาบาดเจ็บสาหัส ทว่าในใจกลับดิ่งวูบลงเรื่อย ๆ เขามีความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า นภาที่ “ผุพัง” ตรงหน้านี้ กลับมีอันตรายยิ่งกว่านภาในยามรุ่งโรจน์ขีดสุดเสียอีก