กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ยามสิ้นสุดความพินาศอันเยียบเย็นอ้างว้างของโครงกระดูกขาวสุดหล้า ผู้คนนอกลานประลองอาจได้ยินเสียงนักรบคำรามพิโรธอย่างไม่ยอมจำนน อาจได้ยินเสียงร่ำไห้ระทมทุกข์ดังระงม หรืออาจได้ยินเสียงหยามหยันต่อความผันแปรดั่งเมฆขาวสุนัขครามแห่งฟ้าดิน ทว่าในชั่วพริบตานี้ พวกเขาถูกลิขิตให้ร่วมเป็นประจักษ์พยานในการถือกำเนิดของปาฏิหาริย์!
จะเป็นปาฏิหาริย์หรือการล้มลงอย่างคับแค้น ก็ขึ้นอยู่กับชั่วพริบตานี้แล้ว!
เสียงคำรามพิโรธของนภาดังแว่วมาอีกครา แม้จะแผ่วเบาไปบ้าง แม้จะไม่เกริกไกรดั่งเก่า แม้ว่า… แม้ว่าจะมีคำว่าแม้ว่าอยู่มากมาย ทว่านภามิได้มุ่งสู่ความพินาศ ศัตรูยังไม่ล้มลง นภาจะหลับตาลงได้อย่างไร?