กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ถังโส่วเต้ากระวนกระวายใจ ไม่รู้ว่าในใจเมิ่งยกโทษให้ตนเองแล้วหรือยัง
“เมิ่ง ข้ามาหานายดื่มสุรา มาที่โรงน้ำชาม่านฮา” ถังโส่วเต้าส่งกระแสเสียงพันลี้
สุรา คือหนทางหนึ่งที่คนต่างถิ่นทั้งสองใช้รำลึกถึงบ้านเกิด เป็นวิธีคลายทุกข์อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ยามที่น้ำสุราเผ็ดร้อนไหลลงคอและอบอวลด้วยกลิ่นหอมกรุ่น ความคะนึงหาอันแสนเศร้าก็ค่อย ๆ หลั่งไหลอยู่ระหว่างคนทั้งสองอย่างเงียบเชียบ
ถังโส่วเต้ารออยู่ในโรงน้ำชา ไม่รู้ว่าเมิ่งจะมาหรือไม่ ชาของ fet มีกลิ่นคาวดินโชยมา ทว่าถังโส่วเต้ากลับจิบอย่างสนใจยิ่ง ราวกับรสขมนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความหอมหวานแห่งการรอคอยสหาย