เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวหลานจะมองถังโส่วเต้าด้วยสายตาที่มองศัตรูหัวใจ นางทำปากยื่นพลางกล่าวว่า “ไม่ให้ท่านหรอก! นี่เป็นน้ำแกงที่ข้าเคี่ยวให้พี่ชายเมิ่งโดยเฉพาะ”
ถังโส่วเต้าจ๊อบแจ๊บปากพลางทำท่าทางน่าสงสารจับใจ
เมิ่งอดไม่ได้ที่จะโยกเอวอย่างได้ใจไปสองสามที ในใจถังโส่วเต้ายิ่งอิจฉา ทว่ากลับไร้หนทาง เสี่ยวหลานไม่ยอมป้อนเขา เขาจึงได้แต่แค่นเสียงหึ หมุนเวียนพลังเวทเพื่อขับฤทธิ์สุราที่ยังหลงเหลือออกไป
ผ่านไปอีกครึ่งวัน อาการแฮงก์ก็ทุเลาลงไปมาก หลังจากที่เมิ่งดื่มน้ำแกงจนหมดทีละคำโดยไม่สนใจสายตาอิจฉาของถังโส่วเต้า เสี่ยวหลานก็จากไป ทว่าสายตาที่มองศัตรูหัวใจก่อนจะไปนั้นทำให้ถังโส่วเต้าต้องยิ้มเจื่อน ดูท่าแม่หนูคนนี้จะสงสัยจริง ๆ ว่าเขากับเมิ่งมีอะไรกัน ไม่ลองคิดดูบ้างเลยว่าพวกเขาล้วนเป็นบุรุษ จะไปมีเรื่องเกินเลยอะไรได้?