กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
โอนีลเอ่ยขึ้นว่า “ความซับซ้อนย่อมมีข้อดีของความซับซ้อน แต่สิ่งที่เรียกว่ามหามรรคแท้จริงเรียบง่าย ในช่วงบำเพ็ญระยะแรกอาจยังช่วยนายได้บ้าง ทว่าเมื่อถึงระยะปลายกลับจะไม่เป็นผลดีแล้ว”
เมิ่งขมวดคิ้ว คล้ายตระหนักรู้บางสิ่ง
โอนีลเอ่ยต่อว่า “แต่ในเมื่อนายมีรากฐานการบำเพ็ญแล้ว ก็อย่าได้ละทิ้ง เคล็ดวิชาบำเพ็ญใช่ว่าพวกเราเฟตจะไม่มี เพียงแต่…” พูดถึงตรงนี้โอนีลชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นอีกว่า “เพียงแต่พวกเรามีอารยธรรมที่พัฒนาเชื่องช้า ฉันคิดว่ายังไม่เหมาะที่จะให้มีเคล็ดวิชาบำเพ็ญปรากฏขึ้นมามากมายขนาดนั้น”
เมิ่งพยักหน้า บ่งบอกว่าเข้าใจ