เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ถังโส่วเต้ากลายร่างเป็นสายฟ้าผ่าเปรี้ยงสีชมพูอีกครา ชกหมัดหนักซัดเข้าที่คางของโอนีลอย่างจัง “เผียะ!” นึกไม่ถึงว่าโอนีลจะตอบสนองทัน ใช้ฝ่ามือขวาต้านรับไว้ได้อย่างหวุดหวิด ทว่าพละกำลังมหาศาลกลับบีบให้เขาลอยขึ้นไปกลางอากาศ
สายฟ้าผ่าเปรี้ยงฟาดลงมาอีกสาย ถังโส่วเต้าเตะปราดเข้าใส่กระหม่อมของโอนีล โอนีลยกสองแขนขึ้นขวางเหนือศีรษะ แรงมหาศาลถาโถมเข้ามา โอนีลร่วงดิ่งลงสู่พื้นดินราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่
“ตู้ม!” โอนีลร่วงกระแทกพื้นดินอย่างแรง ลานกว้างพลันบังเกิดคลื่นกระแทกทำลายล้าง แผ่นกระเบื้องปูพื้นทั้งหมดถูกทำลาย ลอยคว้างขึ้นสู่กลางอากาศ ชั่วพริบตานั้นควันและฝุ่นละอองก็คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
โอนีลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขารับรู้ได้ถึงพละกำลังและความเร็วภายในร่างที่กำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง จนเข้าใกล้ระดับของถังโส่วเต้าแล้ว