กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
“ท่านน้าอดัมนา” แม่มดน้อยตะโกน เฟิงหลานเปิดห้องนักบิน แม่มดน้อยปีนมาที่ขอบแล้วตะโกนอีกครั้งว่า “ท่านน้าอดัมนา เจ้าเสี่ยวเฟยตัวปลอมจะตีพี่ชายเสี่ยวเฟยตายแล้ว รีบไปช่วยเขาสิ!”
อดัมนามองสำรวจรอบด้าน แววตายิ่งมายิ่งตกตะลึง “สมบูรณ์แบบมาก แม้แต่กลิ่นอายบนร่างก็เหมือนกันทุกประการ แยกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าใครคือเปิ่นจุน ใครคือร่างจำลอง นี่คือเทคโนโลยีอะไรกัน เทคโนโลยีของแคว้นถังพัฒนาถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไร ฉันต้องรีบรายงานองค์ชายแล้ว”
ลวี่เจี๋ยหลบอยู่ที่มุมหนึ่ง ค่อย ๆ ถอดหมวกออกอย่างระมัดระวัง พบว่าบนหัวของเขากลับงอกศีรษะขนาดเท่ากำปั้นออกมา ดูน่าสะพรึงกลัวถึงที่สุด
“ท่านทูตมาร นี่คือภูตใช่หรือไม่”