กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เสิ่นหงเฟยเปิดประตู แม่มดน้อยพอเห็นเสิ่นหงเฟย น้ำตาก็ไหลพรากออกมาทันที นางโผเข้าสู่อ้อมอกของเสิ่นหงเฟยอย่างแรง
“จูเลียตกลัวเหลือเกิน อสุรกายตั้งเยอะแยะอยากจะกินจูเลียต เนื้อของจูเลียตไม่อร่อยหรอกนะ…”
“เอาละ จูเลียต พวกเราไปกันเถอะ ในเมืองอยู่ไม่ได้แล้ว พวกเราไปพื้นที่รกร้างกัน” เสิ่นหงเฟยเอ่ยพลางเก็บข้าวของอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอุ้มแม่มดน้อยเดินออกจากอพาร์ตเมนต์
ข้างกายหมาป่าเงินมีศพอยู่หลายศพ ดูท่าในช่วงที่เสิ่นหงเฟยไม่อยู่เมื่อครู่ คงมีมนุษย์กลายสภาพตาบอดไม่รักดีสองสามตัวเข้ามาโจมตีหมาป่าเงินอีกเป็นแน่