ตอนที่ 114 ประตูสวรรค์แห่งทิศทักษิณ

จื่อเหยียนทั่วร่างของ “เสิ่นหงเฟย” ค่อย ๆ ดับลง ผู้เฒ่าฝูยิ่งตกตะลึงมากขึ้น ต้นแบบนี้ได้รับความสนใจจากองค์กรอย่างมาก เขารู้แจ้งราวลายมือตนเองเกี่ยวกับต้นแบบนี้ ทว่าก่อนหน้านี้เริ่มจากใช้เจตจำนงขั้นสุดแล้วยังปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนท่ามกลางจื่อเหยียนดับสุริยะ กระบวนการเหล่านี้ “เสิ่นหงเฟย” ไม่เคยแสดงออกมาแม้แต่น้อยในอดีต ซ้ำยังไม่มีใครสอนเขา แล้วเขาทำเป็นได้อย่างไรกัน?

“เสิ่นหงเฟย” ยิ้มให้หลงซวี่ พลางเอ่ยว่า “ฉันไม่ทำร้ายเขาหรอก ให้ฉันได้คุยกับเขาเถอะ”

หลงซวี่ขมวดคิ้ว ไม่ได้หลีกทางให้ เสิ่นหงเฟยผลักหลงซวี่ออก ส่งผลกระทบกระเทือนถึงแขนที่หักจนเจ็บปวดจนใบหน้าซีดเผือด เอ่ยว่า “เขาอยากคุย ถ้าอย่างนั้นฉันก็คุยกับเขาหน่อยแล้วกัน”