กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 คาดเดาไม่ออก
ซ่งชิงเฉินไม่ใส่ใจสีหน้าโกรธเคืองของหลีม่านแม้แต่น้อย เขายังคงดูสุขุมนุ่มลึกและสง่างามราวกับข้าราชการรุ่นใหญ่เช่นเคย
เขาหยิบกาน้ำชาขึ้นมารินชาให้หลีม่านอย่างไม่รีบร้อน แล้วยื่นให้ “เพื่อนเอามาฝาก ของดี ลองชิมดูไหม?”
กลิ่นหอมเข้มข้นของชาอบอวลอยู่ตรงปลายจมูกของหลีม่าน
หลีม่านดูชาไม่เป็น ได้แต่นั่งขดตัวอยู่บนโซฟา กอดทับทิมสีแดงไว้พลางกะพริบตาโตเป็นประกายจ้องมองเขา
“ชาดาร์จีลิงซิลเวอร์ทิปส์อิมพีเรียล” มือใหญ่ของซ่งชิงเฉินเชยคางขาวเนียนขึ้นเล็กน้อย อีกมือหนึ่งยื่นน้ำชามา ถ้วยดินจื่อซาแนบชิดริมฝีปากของหลีม่าน ค่อย ๆ ป้อนเข้าปากเธอ
เขาเห็นได้ชัดว่าไม่ได้คิดจะทำอะไรที่นี่ ราวกับสวมเกราะแห่งการยับยั้งชั่งใจเอาไว้