กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 182 ไม่ตีไม่รู้จักกัน
รักษากิริยาท่าทางเช่นนี้ไว้ ครั้นรู้สึกได้ว่าขนตาในฝ่ามือมิได้สั่นไหวอีก รู้ว่านางยังไม่หลับ เยี่ยนเวินจึงเอ่ยเสียงเบา “ยังโกรธอยู่หรือไม่”
แม้จะยังไม่หลับ ทว่าลั่วฉือง่วงงุนอยู่บ้างจริง ๆ ชั่วขณะนั้นจึงไม่เข้าใจ “เรื่องอันใด”
ขนตากลางฝ่ามือกระพริบไหวอีกครา เยี่ยนเวินเอ่ย “ฐานะของข้า”
มุมปากของลั่วฉือโค้งขึ้นเล็กน้อย “มิเคยโกรธเลย เพียงรู้สึกว่าโชคชะตานี้เอาแต่ใจเกินไปนัก”
เพียงรู้สึกละอายใจอยู่บ้าง นางถูกกักขังอยู่ในความแค้นของตระกูลจนกลั่นแกล้งทรมานชีวิตที่เหลือ แล้วเขากันเล่า ทั้งที่รู้ฐานะของนาง กลับใช้จิตใจเยี่ยงไรมารักตนอย่างหนักแน่นไม่คลอนแคลน
ไฉนเลยจะไม่รู้ว่านางกังวลสิ่งใด จึงก้มหน้าจุมพิตหน้าผากนางแผ่วเบา เอ่ยสิ่งที่คิดอยู่ในใจบอกแก่นาง “ปันปัน ข้ากับตระกูลลั่ว... กับเจ้า มิเหมือนกับเจ้าและเชื้อพระวงศ์ต้าฉู่”