กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 181 ลำบากแล้ว
ฉางเจียเปิดห้องพักชั้นดีอีกห้องให้เยี่ยนเวินใหม่อีกครา กู่หลี่ไม่เข้าใจอยู่บ้างว่าเหตุใดจึงต้องเปิดเพิ่มอีกห้อง?
ฉางเจียถลึงตาขาวใส่มันอย่างพูดไม่ออกอยู่บ้าง ก่อนจะเอ่ยด้วยความโกรธที่ไม่สำเร็จว่า “เจ้าดูท่าทางของเอ๋ออิงผู้นั้นเสียก่อน จากนี้ไปอย่าว่าแต่พักอยู่ด้วยกันเลย แม้แต่จะเฉียดเข้าไปใกล้ก็ยังยาก”
พูดจบยังทอดถอนใจ “เฮ้อ! น่าเวทนานายท่านเดินทางรอนแรมมานับหมื่นลี้ บัดนี้กระทั่งมือของคุณหนูสามก็แทบจะไม่ได้แตะแล้ว”
ในหัวหวนนึกถึงเสียงตวาด “คุกเข่าลงไป!” อันเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง กู่หลี่ก็พลันสะดุ้งโหยงขึ้นมาคราหนึ่ง ช่าง... รับมือยากจริง ๆ
พอมองดูคนทั้งสองที่ยังคงคุกเข่าไม่กล้าลุกขึ้นมา กู่หลี่ก็บังเกิดความเห็นอกเห็นใจขึ้นในใจ และรู้สึกขึ้นมาฉับพลันว่านายท่านของตนยังนับว่าตามใจตนอยู่มากทีเดียว