เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 183 มาถึงเมืองโบราณโลวลาน
วันที่สอง คาราวานมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกตลอดทาง ณ ที่ซึ่งห่างจากเมืองอู้เยี่ยนไปร้อยลี้ มู่เจียวหยางยกมือส่งสัญญาณให้ขบวนรถหยุดลง
หลิวหานจือรั้งม้าให้ยกกีบกวาดตามองทุกคน ปิดท้ายด้วยการมองไปยังมู่เจียวหยาง ก่อนจะหยิบสิ่งหนึ่งออกจากแขนเสื้อแล้วโยนให้เขา มู่เจียวหยางรับไว้พอดูจึงรู้ว่าเป็นของที่อีกฝ่ายใช้เช็ดหน้าเช็ดมือในยามปกติ
หลิวหานจือแย้มยิ้มอย่างเจ้าสำราญและอันธพาล “ยกให้เจ้า!”
มู่เจียวหยางเบิกบานใจจนมุมปากฉีกยิ้มอย่างไม่อาจควบคุม พลางเอ่ยปากพูดว่า “เกรงใจเช่นนี้ได้อย่างไร” แต่มือกลับยัดสิ่งของเข้าไปในอกเสื้อตนเองแล้ว
หลิวหานจือมองดูแล้วรู้สึกขบขัน นับว่าไม่ได้พบเจอคนที่น่าสนใจเช่นนี้มานานมากแล้ว ครู่หนึ่งเขาก็เก็บรอยยิ้ม มองไปยังมู่เจียวหยางด้วยความจริงจัง กุมหมัดคารวะกล่าวว่า “รักษากายด้วย”