กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 180 ข้าตั้งใจเรียนแล้ว
เอ๋ออิงมองดูกู่หลี่ด้วยสีหน้าเย็นชาเข้มงวด กู่หลี่กอดอกพลางเอ่ย “พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน มีเรื่องอันใดค่อยพูดค่อยจากันดีกว่า”
หมิงเยวี่ยกลอกตาใส่ “ผู้ใดเป็นครอบครัวเดียวกันกับเจ้ากัน”
เอ๋ออิงเอ่ยถามเสียงขรึม “เขาอยู่บนเรือนหรือ”
กู่หลี่อึกๆ อักๆ “น่าจะ... อยู่ขอรับ”
สูดหายใจเข้าลึกคราหนึ่ง ยามที่เอ๋ออิงยังไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี ด้านนอกเรือนถงอิงก็ไม่รู้ว่าไปหิ้วสุราสองไหมาจากที่ใด เดินทอดน่องกลับมาอย่างสบายอารมณ์
ครั้นก้าวเข้าประตูมาเห็นสถานการณ์เช่นนี้ แม้เป็นถงอิงก็ยังชะงักไปครู่หนึ่ง “พวกเจ้ากำลังทำสิ่งใดกันอยู่หรือ”
จากนั้นก็ปรายตามองกู่หลี่ที่นั่งทำหน้าตาน่าสงสารอยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้คน จึงเอ่ยถามอย่างกังขา “รังแกคนน้อยกว่าหรือ” พูดจบก็ส่ายหน้าว่าไม่น่าจะใช่