เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 179 อย่ากลัว
ยามอรุณ หมิงเยวี่ยวิ่งกระโดดโลดเต้นมาถึงด้านนอกห้องของลั่วฉือ ร้องเรียกเบา ๆ สองเสียงไม่มีผู้ใดตอบรับ จึงพึมพำกับตนเองว่า “ยังหลับอยู่อีกหรือ”
นางเดินลงบันไดไปด้วยความสงสัย ด้านล่างทุกคนกำลังกินอาหารเช้าอยู่ เห็นนางเดินลงมาชิงชิวจึงเอ่ยถามว่า “คุณหนูเล่า”
หมิงเยวี่ยเกาศีรษะ “ยังไม่ตื่นเลย”
ชิงชิวไม่เข้าใจ มองดูท้องฟ้าสว่างกระจ่างแจ้งด้านนอก ไม่น่าเป็นไปได้นี่นา
ทว่าเอ๋ออิงกลับสงบนิ่งยิ่งนัก “คงเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มสุรา ปล่อยให้นางนอนต่ออีกสักหน่อยเถิด”
ชิงชิวยกศีรษะ แต่ไม่นานก็ขมวดคิ้วเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ศิษย์พี่หญิงอย่าให้นางดื่มสุราอีกเลย”
เอ๋ออิงเหลือบมองนางแวบหนึ่ง “ตอนนางดื่มเจ้าไม่ห้าม ตอนนี้กลับมาโทษข้าเสียแล้ว”
ชิงชิวพูดไม่ออก อารมณ์นางตกต่ำปานนั้น จะให้นางห้ามได้อย่างไร