เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 ละสังขาร
ไม่นานนักฉู่สวินก็กลับคืนสู่ท่าทีปกติ เขาถือฎีกาสาวเท้าขึ้นหน้าไปสองก้าว ทว่าความเย็นชาในแววตากลับทำให้คนต้องตระหนกตกใจ หลังจากฮ่องเต้แคว้นฉู่ได้สติตรัสก็ทรงทราบว่าพระองค์ทรงพลั้งโอษฐ์ ครั้นเห็นอีกฝ่ายขยับเข้าใกล้ตน จึงทรงกดยังมุมโต๊ะด้วยความหวาดกลัวพลางตรัสว่า “เจ้าคิดจะทำอะไร”
“เสด็จแม่ของเจ้ายังอยู่ที่วัดฮู่กั๋ว!”
ฉู่สวินปรายตามองพระองค์อย่างเรียบเฉย พลางหัวเราะเบา ๆ ออกมา วางฎีกาในมือลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา “กระหม่อมก็เพียงแค่นำฎีกามาคืนเสด็จพ่อเท่านั้น เสด็จพ่อทรงคิดว่ากระหม่อมคิดจะทำสิ่งใดเล่าพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้แคว้นฉู่ทอดพระเนตรสบตากับฉู่สวินจากที่สูง ทันใดนั้นสายพระเนตรของพระองค์กลับมิอาจควบคุมให้เลี่ยงหลบ ทว่ายังทรงฝืนนิ่งไว้ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ดวงตาคู่นี้ขององค์รัชทายาทได้กลายเป็นเฉียบคมและดำมืดถึงเพียงนี้