กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 176 ไม่ถูกกาลเทศะ
ลั่วฉือสบตากับเขาอย่างสงบนิ่ง ไร้ซึ่งความโศกเศร้าแลยินดี “ฉู่สวิน”
“เรื่องของตระกูลลั่ว เจ้ามิใช่ตัวการหลัก ทว่าหากจะให้ข้าแต่งงานกับเจ้า ข้าทำไม่ได้”
“จากกันในวันนี้ เจ้ากับข้าไม่มีสิ่งใดติดค้างกันอีก พบกันคราหน้า มีแค้นล้างแค้น มีเคืองสะสางเคือง”
ก้นบึ้งดวงตาของฉู่สวินมีความดื้อรั้น “คนทั้งใต้หล้าล้วนรู้ว่าเจ้าคือภรรยาของข้า เจ้าจะไปที่ใด! แล้วเจ้าจะไปที่ใดได้อีก!”
ขนตากระพือแผ่วเบา ริมฝีปากซีดขาวโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน ลั่วฉือค่อย ๆ ยกมือซ้ายขึ้น เผยให้เห็นลูกประคำที่ข้อมือ “องค์ชายโปรดระวังวาจา ต้องกราบไหว้ฟ้าดินแล้วจึงนับเป็นสามีภรรยา ชั่วชีวิตนี้ของข้าจะกราบไหว้ฟ้าดินกับคนเพียงคนเดียวเท่านั้น”