ตอนที่ 168 ข้ายังมีโอกาส

ตอนที่ 168 ข้ายังมีโอกาส

ลืมตาขึ้นอีกครา ราตรีก็โรยตัวลงมาแล้ว ลั่วฉือสัมผัสได้ถึงกระดาษจดหมายในมือจึงก้มหน้าลงมองอย่างสะลึมสะลือ ครั้นเห็นลายมืออันคุ้นเคยเขียนไว้ด้านบนว่า “เปิดอ่านด้วยตนเองนะปันปัน” คิ้วและดวงตาของนางก็โค้งลงเป็นรอยยิ้ม

ในจดหมายมิได้มีเรื่องสลักสำคัญอันใด ทุกถ้อยทุกคำ ทุกเรื่องราวล้วนบอกเล่าถึงชีวิตประจำวันของเขาให้นางฟัง ช่องว่างระหว่างบรรทัดเผยให้เห็นความคิดถึงอันมิได้ปิดบังแม้แต่น้อย

เรื่องที่พวกเขาคุยกัน กว้างใหญ่ตั้งแต่ความขัดแย้งชิงใต้หล้าในยามนี้ ไปจนถึงเรื่องเล็กน้อยอย่างฟืนข้าวน้ำมันเกลือ เขาบอกว่าช่วงนี้ได้พ่อครัวชั้นยอดมาคนหนึ่ง ทำขนมหอมดอกเหมยได้เอร็ดอร่อยเหลือล้ำ

บอกว่าบ้านใหม่ของพวกเขาปลูกดอกไห่ถังไว้มากมาย บอกว่าเขาอยากจะสร้างเวทีงิ้วขึ้นหลังหนึ่งในเรือน วันหน้ายามว่างเว้นจะได้ใช้คลายเหงา