กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 169 นางดียิ่ง
ไม่กี่วันต่อมา องครักษ์ผู้เฝ้าพิทักษ์สุสานหลวงก็ถูกผลัดเปลี่ยนไปกลุ่มหนึ่งอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
ในราตรีสงัด เยี่ยนเวินปรากฏกายในสุสานหลวงเพียงลำพัง แม่ทัพไป๋หูสะพายกระบี่ยืนอยู่ใต้บันไดหินของสุสานหลวง หากสูงขึ้นไปกว่านั้นก็มิใช่ที่ที่พวกเขาจะย่างกรายเข้าไปได้แล้ว ครั้นเห็นเยี่ยนเวินมาถึง จึงรีบก้าวขึ้นหน้าไปทำความเคารพทันที “ท่านอ๋อง”
เยี่ยนเวินพยักหน้ารับ กวาดสายตามองเหล่าองครักษ์พิทักษ์สุสานโดยรอบ คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนของเขาทั้งสิ้น หลังจากแน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติจึงเบนสายตากลับมาหยุดที่แม่ทัพไป๋หู “ลำบากเจ้าแล้ว”
กล่าวจบก็ยกเท้าเดินเฉียดผ่านข้างกายแม่ทัพไป๋หู เหยียบย่างขึ้นไปตามบันไดหิน ทว่าแม่ทัพไป๋หูกลับร้องเรียกเขาไว้กะทันหัน น้ำเสียงแฝงความหม่นหมอง “ท่านอ๋องไม่เสียใจภายหลังหรือขอรับ”