ตอนที่ 167 ข้าอยากช่วยเจ้าสักแรง

ตอนที่ 167 ข้าอยากช่วยเจ้าสักแรง

จี้ซิวหมิงมองลั่วฉืออย่างเงียบงัน ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่ขัดขวางการเจรจาสงบศึกระหว่างฉู่กับเซี่ย ยามสองแคว้นทำศึกในใจนางรู้สึกละอายต่อสรรพชีวิต นางจึงมีใจคิดยุติสงคราม

ทว่าในใจของจี้ซิวหมิงกลับกระจ่างแจ้งดียิ่ง แม้ไม่มีนางคอยโหมกระพืออยู่เบื้องหลัง สงครามครั้งนี้ก็ต้องปะทุขึ้นอยู่ดี นางเพียงแค่เร่งให้มันมาถึงเร็วขึ้นเท่านั้น

สภาพสี่แคว้นคานอำนาจก่อตัวมาเนิ่นนาน ใต้หล้ารวมกันนานย่อมแยก แตกแยกนานย่อมรวม เป็นเรื่องธรรมดาสามัญมาแต่โบราณกาล

ภัยแอบแฝงระหว่างฉู่กับเซี่ยมีประวัติความเป็นมายาวนาน สงครามครั้งนี้ควรจะปะทุขึ้นตั้งแต่ตอนที่ตระกูลลั่วถูกฆ่าล้างตระกูลที่เมืองจ้าวแล้ว เพียงแต่ฮ่องเต้แคว้นฉู่ได้ตัวโหวซานหลิงมาโดยบังเอิญประหนึ่งเสือติดปีก ใช้กลอุบายเด็ดขาดดุดันลงนามในพันธสัญญา จึงยื้อมาได้จนถึงทุกวันนี้