เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 166 ข้าเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
สีหน้าของจี้ซิวหมิงยิ่งแลดูสำรวมเคร่งขรึมขึ้น ทว่าสองขาที่ก้าวเดินกลับแข็งทื่อไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง
เขาไม่ตอบคำเย้าแหย่ของคนทั้งหลาย เดินไร้อารมณ์ความรู้สึกมาจนถึงใต้ระเบียงแล้วยกมือคารวะลั่วฉือ
ลั่วฉือกระชับเสื้อคลุมขนจิ้งจอกบนกาย เอนกายพิงเก้าอี้โยกด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน แย้มยิ้มพลางเอ่ย “ยามนี้คุณชายจี้เกรงอกเกรงใจยิ่งขึ้นทุกทีแล้ว”
จี้ซิวหมิงไม่ตอบคำ เพียงแต่ช้อนตาขึ้นมองลั่วฉือโดยไม่ตั้งใจ ทว่ายามเห็นสีหน้าอันซีดเซียวอ่อนแรงยิ่งขึ้นของนาง คิ้วพลันขมวดมุ่นอย่างยากจะสังเกตเห็น
ชิงชิวรีบก้าวขึ้นมานำทางให้เขานั่งลงด้านข้าง ค้อมกายรินชาให้เขาหนึ่งถ้วย มือของลั่วฉือยังคงซุกอยู่ใต้เสื้อคลุมขนจิ้งจอกมิได้ยื่นออกมา ใช้คางชี้ชวนไปยังถ้วยชาเบื้องหน้าเขา “ลองชิมดู ชาจิ่วฮวาอิงที่เพิ่งส่งมาจากสู่จง”