ตอนที่ 152 เจ้ายังจะกลับมาหรือไม่?

ตอนที่ 152 เจ้ายังจะกลับมาหรือไม่?

ทว่ายามนี้เขากลับมอบกระบี่เล่มนี้ออกไปเสียแล้ว

หลังจากยืนลู่ม้าเสร็จ หลิวหานจือก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้เอนกายพาลู่ซีฝึกกระบี่ โดยจงใจชะลอกระบวนท่าของตนให้ช้าลงเพื่อให้ลู่ซีตามได้ทัน

ปากก็มิวายพร่ำสอนไม่หยุด “ออกแรงงอให้คดดั่งตะขอ ปล่อยออกกังวานก้องมีเสียง คืนตรงดั่งสายเกาทัณฑ์”

เอ่ยได้ไม่กี่ประโยค พอหันศีรษะไปเห็นท่าทางของลู่ซีก็มีสีหน้ารังเกียจเต็มทน “ชิ เอวตั้งให้ตรง! อ่อนปวกเปียกราวกับไร้กระดูก!”

ลู่ซียืดเอวตรง จากนั้นก็กัดฟันกรอดกล่าวว่า “ข้ารู้แล้วว่าเหตุใดเจ้าถึงฝึกวรยุทธ์”

หลิวหานจือได้ฟังก็เกิดความสนใจ พลางจัดท่าทางให้นางพลางเอ่ยถาม “เหตุใดรึ”

ลู่ซีค่อนแคะว่า “ก็ด้วยสันดานปากเปราะเช่นเจ้า หากไม่มีวรยุทธ์ติดกายไว้บ้าง ก้าวขาออกจากบ้านเมื่อใดคงถูกคนตีตายเมื่อนั้น!”