กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 151 จ่านหลิวเซวี่ยเสวี่ย
ชิงชิวปรนนิบัติอยู่ข้างกายลั่วฉือ มองดูคิ้วที่ขมวดมุ่นน้อย ๆ บนใบหน้าซีดขาวของนาง หลายวันมานี้ความเคร่งเครียดบนใบหน้าไม่เคยจางหายไปแม้แต่น้อย
หัวใจของลั่วฉือแขวนเคว้งอยู่กลางเวหาไม่อาจวางลงได้ จนนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน
บุปผากัดกระดูกแทรกซึมเข้าสู่เส้นชีพจรหัวใจแล้ว ความเจ็บปวดแล่นพล่านจากหัวใจไปทั่วแขนขาและลำตัว หากแม้นหญ้าหยินหยางไม่อาจต้านทานมันได้อีกต่อไป เมื่อถึงยามที่พิษร้ายทั้งสองชนิดพิษกำเริบขึ้นพร้อมกัน ก็ยากจะกู้คืนกลับมาได้แล้ว
ความเจ็บปวดทรมานทั้งหมดทั้งมวลนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถรับรู้ร่วมด้วยได้เลย
“ชิงชิว” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงความอ่อนระโหยโรยแรงที่ไม่อาจปกปิด
ชิงชิวรีบขานรับนาง “บ่าวอยู่นี่เจ้าค่ะ”