กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 10 ท่านน้าชาย
ในสวนสาลี่ ลั่วฉือเอามือกุมหน้าผาก พลางเอ่ยถามหญิงรับใช้ตัวน้อยด้านข้าง “เจ้านายของเจ้าล้างเครื่องประทินโฉมนานถึงเพียงนี้ บนใบหน้าโบกแป้งทาชาดไว้กี่จินกันแน่?”
“พูดจาอันใดกัน ลำดับอาวุโสสูงต่ำเข้าใจหรือไม่?” หลิวหานจือเดินออกมาจากหลังม่านข้างเวทีงิ้ว
ในมือถือพัดพับเล่มหนึ่ง เสื้อยาวสีเทาอ่อนยิ่งขับเน้นให้เขาดูสง่างามเปี่ยมเสน่ห์
หลิวหานจือเดินมาตรงหน้าลั่วฉืออย่างไม่ช้าไม่เร็ว โน้มเอวลงสบตากับนางอยู่สองสามอึดใจ ทันใดนั้นก็ “เผียะ!”
พัดพับเคาะลงบนศีรษะของลั่วฉือโดยไม่ทันตั้งตัว จากนั้นก็วางท่าทางของผู้ใหญ่เต็มที่ “วันแรกที่กลับเมืองหลวงไม่มาหาข้าก็ช่างเถอะ! วันนี้หากข้าไม่ให้คนไปเชิญ เจ้าก็คงยังไม่คิดจะมาพบข้าใช่หรือไม่?”
“นักเล่านิทานชั้นล่างขับขานได้น่าฟังกว่าที่ข้าร้องหรือไร?”
“ลั่วฉือ ในสายตาเจ้ายังมีน้าชายอย่างข้าอยู่หรือไม่!”