กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 พระโพธิสัตว์นับแต่นี้ไม่คุ้มครองทวยเทพ
ศาลาซื่อซัว... หอนักเล่านิทานและโรงงิ้วที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง ชั้นหนึ่งและชั้นสองเป็นสถานที่เล่านิทาน ผู้ที่มาหาความสำราญส่วนใหญ่เป็นราษฎรสามัญชน หากขึ้นไปสูงกว่านั้นก็คือลานบ้านงิ้วที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง—สวนสาลี่ ที่แห่งนั้นถึงจะเป็นถ้ำผลาญทองที่แท้จริง!
เพิ่งจะต้นฤดูสารท เมืองหลวงก็มีลมสารทพัดหวีดหวิวไปทั่ว แตกต่างจากความร้อนอบอ้าวในฤดูคิมหันต์ สำหรับคนทั่วไปแล้วนี่เป็นช่วงเวลาอันดีที่เย็นสบายยิ่งนัก
ทว่าสำหรับลั่วฉือแล้วกลับทรมานถึงที่สุด พิษบุปผากัดกระดูกทำให้นางกลัวความหนาวเย็นเป็นอย่างยิ่ง
รถม้าธรรมดาไม่สะดุดตาคันหนึ่งแล่นไปอย่างช้า ๆ ภายในรถ ลั่วฉือถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวลวดลายปักด้ายเงิน ขนปุยสีขาวนุ่มฟูล้อมรอบลำคอระหงอันบอบบางของนาง
ด้านในสวมกระโปรงทับทิมผ้าแพรขาวโทนสีเดียวกัน เอวที่คอดกิ่วจนกำได้รอบถูกรัดไว้ด้วยเข็มขัดปักลายด้ายเงิน หากมองอย่างละเอียดก็จะพบว่าบนเข็มขัดเส้นนั้นปักเป็นรูปกิเลนสัตว์เทพ