กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 4 ขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณ!
รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปในประตูเมือง เสียงอึกทึกครึกโครมบนถนนลอดผ่านม่านรถเข้ามาในหูลั่วฉือ ทั้งเสียงพ่อค้าเร่ตะโกนเรียกลูกค้า เสียงเด็ก ๆ หัวเราะเล่นกัน และเสียงคุณชายหนุ่มแห่งเมืองหลวงบนภัตตาคารข้างทางที่ยกจอกผลัดกันดื่มและเอ่ยถ้อยคำอย่างฮึกเหิม
ลั่วฉือรู้สึกขัดแย้งในใจ สามปีมานี้คำสอนประจำตระกูลลั่วในความคิดของนางเลือนรางลงทุกที ยกตัวอย่างเช่นยามนี้ที่เห็นราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข มั่งคั่งแข็งแรง นางควรจะดีใจ แต่กลับยิ้มไม่ออกเลย
คำว่า “กวนอิมพึงเมตตา” ที่ท่านแม่พร่ำบอกข้างหูนางมาตั้งแต่เล็ก ดูเหมือนกำลังถูกสิ่งใดกลืนกินจนดับสูญไปทีละน้อย
นางพบว่ากวนอิมดูจะไม่เมตตาอีกต่อไปแล้ว
เพราะเหตุใดเล่า
เพราะเทพพุทธะไม่ช่วยกวนอิม!!!