กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 3 เชิญท่านตามสบาย (พบกันครั้งแรก)
คนชุดดำคนหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าลั่วฉือ คอยระแวดระวังบุรุษฝั่งตรงข้าม พลางเอ่ยกับลั่วฉือว่า “นายน้อย ท่านควรไปได้แล้วขอรับ”
“ราชรถกลับเมืองหลวงจะเข้าเมืองในยามอรุณวันพรุ่ง หากยังไม่ไปท่านจะตามไม่ทัน”
ใช่แล้ว ลั่วฉือจำต้องสับเปลี่ยนตัวแทนในราชรถออกมาก่อนที่ขบวนจะเข้าสู่เมืองหลวง
ลั่วฉือมิได้รีบร้อนจากไป นางเพียงยกมือขึ้นตบเบา ๆ บนตัวองครักษ์ที่ปกป้องอยู่เบื้องหน้า เอ่ยเรียกชื่อเขาแผ่วเบา “ชิงอวี่” ส่งสัญญาณให้เขาหลีกทาง
ชิงอวี่ลังเลอยู่ไม่กี่อึดใจ สุดท้ายก็ยอมขยับออก ทว่ายังคงจ้องมองคนฝั่งตรงข้ามด้วยความระแวดระวัง
ลั่วฉือก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว เงยหน้าสบตากับบุรุษผู้งดงามราวอสูรร้าย ชุดสีม่วงสายคาดหยก เกศาดำขลับมงกุฎทอง ที่ข้อมือสวมกำไลประคำไม้กฤษณาสลักลวดลาย ลูกประคำสีดำสนิทแต่ละเม็ดถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกันด้วยด้ายแดงสะดุดตา สีดำและสีแดงตัดกันดูประหลาดตายิ่งนัก
เพียงสบตาปราดเดียว ลั่วฉือก็ล่วงรู้ฐานะของผู้มาเยือนได้ทันที โหวซานหลิงแห่งต้าฉู่—เยี่ยนเวิน