ตอนที่ 178 เรียกพ่อ

เมื่อได้ยินว่าพ่อแม่แท้ ๆ ยังไม่เคยละทิ้งการตามหาเขามาตลอดหลายปีนี้ พ่อซ่งก็ไม่อาจกลั้นความรู้สึกไว้ได้อีกทั้งสีหน้าและจิตใจ ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ!

พวกท่านอายุมากขนาดนี้แล้วยังต้องตระเวนตรากตรำไปทั่ว ในใจเขาก็รู้สึกเจ็บปวดทรมานเหลือเกินชั่วขณะหนึ่ง!

โร่วโร่วเดิมทีก็เกาะอยู่บนขาของพ่อซ่งอยู่แล้ว พอมองเห็นรูปถ่ายดวงตาของเขาก็เป็นประกาย “ว้าว! โอ้! ตา นั่นปู่ทวด ย่าทวด”

พ่อซ่งลูบหัวของเขา “ต้องเป็นคุณปู่ทวดฝ่ายแม่ คุณย่าทวดฝ่ายแม่สิ”

โร่วโร่วจะไปรู้ความขนาดนั้นได้อย่างไร เขายังคงร้องเรียก “ปู่ทวด ย่าทวด” ไม่หยุดปาก