ตอนที่ 177 ต่อไปพวกเธอพ่อลูกสามคนอยู่ด้วยกันไปเถอะ

“โร่วโร่ว รีบปล่อยมือเร็วเข้า” ซ่งชูเฉิงเหลือบตามองซูมู่ซางที่กำลังยืนดูเรื่องสนุก

“ไม่เอา ไม่เอา คุณพ่อ คุณแม่อุ้ม” โร่วโร่วหัวเราะลั่น

โหมวโหมวเห็นพี่ชายเป็นแบบนั้นก็พลอยหัวเราะร่า “ฮ่า ๆ” พลางกอดคอพ่อของเขา “คุณพ่ออุ้ม คุณแม่อุ้ม”

“ยังไม่รีบบอกให้ลูกชายนายปล่อยมืออีก” ซ่งชูเฉิงเหยียบเท้าเขาไปทีหนึ่ง

ซูมู่ซางก้มหน้ามองโร่วโร่วแล้วยกยิ้มมุมปากหัวเราะเบา ๆ “นั่นก็ลูกชายนายเหมือนกัน เมื่อกี้เธอไม่ได้ร้องเรียกหรอกเหรอ เป็นเขาเองที่ไม่ยอมปล่อยมือ”

ตั้งแต่ซ่งชูเฉิงเริ่มเอ่ยปาก หูเล็ก ๆ ของโร่วโร่วก็ขยับดุ๊กดิ๊ก เห็นได้ชัดว่ากำลังแอบฟังคำพูดอยู่ พอไม่ได้ยินพ่อดุด่า เขาก็ยิ่งดีใจใหญ่ กระชับกอดรอบคอซ่งชูเฉิงแน่นขึ้นกว่าเดิม