ตอนที่ 176 ในที่สุดลูกชายโง่ก็ทำเรื่องเป็นชิ้นเป็นอัน

“เอาละ! รีบเก็บสีหน้าแบบนั้นไปเลย ซื้อก็ซื้อมาแล้ว ไม่ยอมใช้สิถึงจะเรียกว่าสิ้นเปลืองจริง ๆ” ซ่งชูเฉิงแกล้งทำเป็นดุ

ซ่งเหมียวเหมี่ยวเปิดกล่องนาฬิกาข้อมือ ดวงตากลมโตเป็นประกายเริ่มเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา

ซ่งชูเฉิงโอบไหล่น้องสาว “เธออย่าซาบซึ้งจนร้องไห้สิ ฉันซื้อของให้ก็เพื่อให้เธอดีใจ ไม่ได้อยากให้เธอมาเสียน้ำตา”

เมื่อเห็นสองพี่น้องรักใคร่กลมเกลียวกันเช่นนี้ พ่อซ่งและมารดาตระกูลซ่งก็ตาแดงก่ำขึ้นมาเหมือนกัน

“พ่อ แม่ ตอนเย็นนี้กินข้าวที่นี่กันให้หมดนะ ไม่ต้องกลับไปทำเองแล้ว ขอฉันขี้เกียจต่ออีกหน่อย นั่งเรือมาตั้ง 5 วันไม่อยากแตะงานครัวแล้ว”

ซ่งชูเฉิงใช้อีกมือโอบไหล่มารดาตระกูลซ่งพลางออดอ้อน