เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ปะทะคารม
เหยียนเสวียนเจาหันไปตามเสียง ก็เห็นหนิงอวี่ที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานกำลังรวบชายกระโปรง วิ่งกระหืดกระหอบตรงมาทางนี้
พอวิ่งเข้ามาใกล้ นางก็เหลือบเห็นเหยียนเสวียนเจาที่ยืนอยู่ข้างกายอิงเฟิ่งเหลียน ฝีเท้าพลันชะงักกึก รีบเปลี่ยนจากวิ่งเป็นเดินเร็วแทน พร้อมยกมือจัดปอยผมข้างขมับที่ยุ่งเหยิงจากการวิ่งให้เข้าที่ พยายามรักษาท่าทีสง่างามเอาไว้
วันนี้หนิงอวี่แต่งตัวโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ นางสวมกระโปรงยาวเกาะอกสีแดงเพลิงขับเน้นทรวดทรงอรชร คลุมทับด้วยผ้าโปร่งบางสีเดียวกัน ยามเคลื่อนไหวชายกระโปรงพลิ้วสะบัดราวกับเปลวไฟที่กำลังเริงระบำ เรือนผมดกดำถักเป็นเปียเส้นใหญ่ ประดับปิ่นทองระย้าส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งยามเยื้องย่าง ดูสดใสเจิดจ้าและหยิ่งผยองสมฐานะ
หนิงอวี่เดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าเหยียนเสวียนเจา เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ใช้สายตาประเมินค่ากวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ "เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"
ยังไม่ทันที่เหยียนเสวียนเจาจะได้อ้าปากตอบ สายตาของหนิงอวี่ก็กวาดสลับไปมาระหว่างนางกับอิงเฟิ่งเหลียน ก่อนจะเบิกตากว้าง ชี้นิ้วมาที่ชุดของทั้งสองคนแล้วขึ้นเสียงสูง "ชุดของเจ้า... ทำไมถึงใช้ผ้าลายเดียวกับของท่านพี่ได้!"