เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 สายเลือด
"เจ้ากล้าเหรอ!"
หนิงอวี่ตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นทันที ทว่าพอหลุดปากไปแล้วเพิ่งรู้สึกตัวว่าแสดงอาการเกินงามจนเสียกิริยา จึงแสร้งทำเป็นสงบสติอารมณ์แล้วนั่งกลับลงไปตามเดิม นางเชิดคางขึ้นสูง ทำท่าทางไม่แยแส "เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร ข้าเป็นญาติผู้น้องของเขานะ เขาย่อมเข้าข้างข้ามากกว่าอยู่แล้ว"
เหยียนเสวียนเจาหรี่ตาลง ความคิดเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นในหัว นางหลุบตาต่ำ ก้มมองหน้าท้องที่แบนราบของตนเอง ยกมือขึ้นลูบเบาๆ พลางยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "อ้อ แค่ญาติผู้น้องนี่เอง... ไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ เสียหน่อย"
นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าสบตาหนิงอวี่ แล้วทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงกลางวงอย่างหน้าตาเฉย
"แต่เด็กในท้องของข้านี่สิ คือสายเลือดแท้ๆ ของอิงเฟิ่งเหลียนเชียวล่ะ"
สิ้นคำพูดนี้ เกมก็จบลงอย่างสมบูรณ์แบบ เหยียนเสวียนเจาได้เห็นสีหน้าตกตะลึงจนตาค้างหน้าถอดสีอย่างสมจริงเป็นครั้งแรกในชีวิต ดวงตาคู่สวยของหนิงอวี่เบิกโพลงราวกับได้ยินเรื่องเหลือเชื่อสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ร่างทั้งร่างแข็งทื่อเหมือนถูกฟ้าผ่า นั่งนิ่งเป็นหุ่นปั้นพูดไม่ออกไปครู่ใหญ่
ผ่านไปเนิ่นนาน นางถึงเพิ่งหาเสียงของตัวเองเจอ ริมฝีปากขยับพะงาบๆ พึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อและพังทลาย "ถึงขั้น... ทำคนท้องเลยเหรอ ข้ามองคนผิดไปจริงๆ... อิงเฟิ่งเหลียน เจ้ามันคนสารเลวชัดๆ..."