เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 งานประมูล
สิ้นเสียงตอบรับ เหยียนเสวียนเจาก็ยังไม่ทันตั้งตัว อิงเฟิ่งเหลียนก็เก็บกระบี่เข้าฝักอย่างคล่องแคล่วแล้ว เขาเดินฝ่าสายฝนดอกไม้เข้ามาหยุดตรงหน้า ยื่นกระบี่ส่งคืนให้นาง
"ช่วงนี้ฝึกฝนได้ขยันขันแข็งดี" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อเล็กน้อย สีหน้าดูเก้อเขินพิกล เหมือนไม่ค่อยคุ้นชินกับการเอ่ยปากชมใครตรงๆ แบบนี้
ทว่าประโยคสั้นๆ เพียงเท่านี้ก็ทำเอาหัวใจของเหยียนเสวียนเจาพองโตด้วยความดีใจ นางยิ้มตาหยีเป็นพระจันทร์เสี้ยวราวกับเด็กน้อยที่ได้รางวัล "ข้าบอกแล้วไงว่าข้าจะตั้งใจฝึก ไม่เป็นตัวถ่วงท่านหรอก"
"จริงสิ ช่วงนี้ท่านยุ่งเรื่องอะไรอยู่เหรอ" น้ำเสียงของนางเจือความตัดพ้อน้อยๆ ที่แม้แต่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว "...ข้าไม่ได้เจอหน้าท่านตั้งนานแน่ะ"
"มีธุระของเผ่ามารต้องจัดการนิดหน่อย" อิงเฟิ่งเหลียนปัดเรื่องนี้ผ่านไปอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันมามองนางแล้วเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน "ข้าไม่มา เจ้าก็ไม่รู้จักไปหาข้าบ้างหรือไง"
เหยียนเสวียนเจารู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมขึ้นมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความน้อยใจ "ท่านงานยุ่งล้นมือขนาดนั้น ข้าจะกล้าไปรบกวนสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง อีกอย่าง ต่อให้ข้าอยากไปหาท่าน ข้าก็ไม่รู้จะไปหาได้ที่ไหนนี่นา"
ได้ยินดังนั้น อิงเฟิ่งเหลียนเองก็รู้สึกว่าคำถามเมื่อครู่ดูไร้เหตุผลและเอาแต่ใจเหมือนเด็กไปหน่อย จึงกระแอมเบาๆ เบือนหน้าหนีอย่างเก้อเขิน แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องคุย
"พรุ่งนี้ในเมืองมีงานประมูล เจ้าอยากไปเปิดหูเปิดตาไหม"