เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ใจบุรุษดั่งเข็มในมหาสมุทร
เมื่อเหยียนเสวียนเจาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตนเองกำลังนอนซบอยู่ในอ้อมกอดของอิงเฟิ่งเหลียน ท่าทางที่ใกล้ชิดเกินควรนี้ทำเอาหัวใจนางกระตุกวูบ ดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วราวกับติดสปริง
ทว่าเสียงเคลื่อนไหวเอะอะของนางกลับไม่อาจปลุกอิงเฟิ่งเหลียนให้ตื่นได้ เขายังคงนอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่ที่เดิม ดวงตาปิดสนิท เส้นผมดำขลับที่สยายออกแนบไปกับแก้มขาวซีดจนเกือบโปร่งแสง ขับเน้นให้เขาดูงดงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่เปราะบาง งดงามทว่าไร้ซึ่งชีวิตชีวา หากไม่ใช่เพราะลมหายใจที่ยังคงสม่ำเสมอ เหยียนเสวียนเจาคงนึกว่าเขาสิ้นใจไปแล้วจริงๆ
นางนั่งเฝ้ารออยู่ข้างๆ อย่างเงียบเชียบอยู่ครู่ใหญ่ แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขาจะฟื้น จึงอดถามระบบในใจไม่ได้ "ทำไมเขายังไม่ตื่นอีกล่ะ"
[ตรวจพบว่าสัญญาณชีพของตัวร้ายคงที่แล้ว แต่เนื่องจากบาดเจ็บสาหัสเกินไป จึงไม่สามารถฟื้นคืนสติได้เองในระยะเวลาอันสั้น แนะนำให้โฮสต์ทำการรักษาอาการบาดเจ็บให้เขา]
รักษาอาการบาดเจ็บงั้นหรือ อิงเฟิ่งเหลียนยังไม่เคยสอนนางเลยว่าต้องรักษาคนอย่างไร!
เหยียนเสวียนเจาเกาหัวแกรกๆ ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนดี นางขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนดวงตาจะพลันสว่างวาบเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบล้วงเอาถุงหอมใบโปรดที่พกติดตัวออกมาจากอกเสื้อ