เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ข้าเลือกเจ้า เจ้าก็เลือกข้าสักครั้งเถิด
ผู้คนมักกล่าวว่าอิงทิงหลานเหมือนบิดา ส่วนอิงเฟิ่งเหลียนนั้นเหมือนมารดามากกว่า ความจริงก็เป็นเช่นนั้น เขาสืบทอดความสามารถพิเศษของเผ่ามารพยากรณ์มาจากมารดา นั่นคือการได้กลิ่นของคำลวง
ในประสาทสัมผัสของเขา คำโกหกทุกคำล้วนมีกลิ่นเหม็นเน่าประหลาดคล้ายซากศพเน่าเปื่อยปะปนกับกลิ่นคาวดิน
ครั้งแรกที่เขาได้กลิ่นนี้อย่างชัดเจน คือในศาลเจ้าดินอันทรุดโทรมแห่งนั้น มารดาลูบศีรษะเขาอย่างอ่อนโยน บอกว่าจะพาพี่ชายออกไปหาของกินข้างนอก เดี๋ยวเดียวก็กลับมา ตอนนั้นเขายังเด็กนัก จึงไม่เข้าใจว่ากลิ่นประหลาดที่จู่ๆ ก็ลอยออกมานั้นหมายความว่าอย่างไร รู้เพียงสัญชาตญาณสั่งให้รู้สึกไม่สบายใจ
เนิ่นนานต่อมา ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บที่นอนไม่หลับคืนหนึ่ง เขาจึงเพิ่งตระหนักได้ ว่าวันนั้นมารดาโกหกเขา นางไม่ได้ออกไปหาอาหาร แต่เลือกพาอิงทิงหลานจากไป และทอดทิ้งเขาไว้ที่นั่น
เขาเคยคิดว่าบนโลกนี้ใครๆ ก็อาจหลอกลวงเขาได้ มีเพียงเฉินอวี้หลิงเท่านั้นที่จะไม่มีวันทำ การอยู่เป็นเพื่อนอย่างเงียบงันในศาลเจ้าร้าง การทุ่มสุดชีวิตขุดดินช่วยเขาในคืนพายุฝน ทุกคำพูดและทุกคำสัญญาที่นางเคยให้ไว้ ล้วนเป็นความจริงทุกถ้อยคำ
ทว่าเขาคาดไม่ถึงเลยว่า วันหนึ่งเขาจะได้กลิ่นของคำโกหกจากปากของนางเช่นกัน
เขามองชามบะหมี่อายุยืนตรงหน้าที่นางยื่นมาให้ด้วยมือตนเอง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มสงสัยในความสามารถของตัวเอง และเลือกที่จะเชื่อใจนาง