เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 ภาพลวงตาในกระจกเงา (2)
"เหยียนเสวียนเจา กล้าดียังไงมานอนหลับในคาบเรียนของครู!" เสียงตะคอกดุดันของชายผู้หนึ่งดังลั่นข้างหู น้ำเสียงที่เรียกชื่อนางเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
เหยียนเสวียนเจาสะดุ้งตื่นสุดตัว รีบลุกพรวดขึ้นตามสัญชาตญาณ จนเข่ากระแทกเข้ากับโต๊ะเรียนตรงหน้าล้มคว่ำ หนังสือและเครื่องเขียนร่วงกราวเกลื่อนพื้น เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องเรียนที่เงียบกริบ
นางไม่ทันสนใจอาการเจ็บแปลบที่หัวเข่า ได้แต่ยืนงงงันกวาดตามองไปรอบห้องอย่างทำอะไรไม่ถูก
ป้ายนิเทศหลังห้องที่คุ้นตา ป้ายคำขวัญบนผนังที่เขียนว่า 'ตั้งใจเรียน ก้าวหน้าทุกวัน' ชายวัยกลางคนสวมแว่นกรอบดำยืนอยู่หน้าชั้นเรียน ส่วนเบื้องล่างคือใบหน้าอ่อนเยาว์ของเหล่านักเรียนที่หันขวับมามองนางเป็นตาเดียว
"ยังไม่รีบเก็บของขึ้นมาอีก!" ชายวัยกลางคนหน้าชั้นเรียนตวาดซ้ำ พลางตบโต๊ะเสียงดังปัง "นอนจนสมองทึบไปแล้วหรือไง!"
สิ้นเสียงตวาด เสียงหัวเราะครืนก็ดังลั่นไปทั่วทั้งห้อง
เหยียนเสวียนเจาเพิ่งจะได้สติว่าที่นี่คือห้องเรียนสมัยมัธยมปลายของนาง ชายวัยกลางคนที่กำลังด่านางอยู่คือครูประจำชั้น และนางเพิ่งถูกเรียกให้ลุกขึ้นยืนเพราะเผลอหลับในคาบเรียน