เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ภาพลวงตาในกระจกเงา (1)
ย้อนกลับไปตอนที่อสรพิษยักษ์กำลังไล่ต้อนผู้คนอย่างสนุกสนาน เหยียนเสวียนเจาเห็นสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลงเรื่อยๆ จึงคิดจะอาศัยจังหวะชุลมุนรีบเผ่นหนี
ทว่าขาของนางกลับอ่อนปวกเปียกยิ่งกว่าเส้นหมี่ ก้าวออกไปได้เพียงสองก้าวก็สะดุดล้มลงไปนั่งแหมะอยู่กับพื้น
ขาบ้าเอ๊ย รีบวิ่งสิ! ขืนชักช้าเดี๋ยวเจ้างูยักษ์นั่นหันกลับมาจะซวยเอา!
เหยียนเสวียนเจาด่าทอแข้งขาที่ไม่รักดีอยู่ในใจอย่างร้อนรน นางไม่สนภาพลักษณ์อะไรอีกต่อไปแล้ว ยอมคลานสี่ขาตะเกียกตะกายไปตามพงหญ้าอย่างทุลักทุเล
ระหว่างที่นางกำลังกระดึ๊บไปข้างหน้าด้วยความเร็วปานเต่าคลาน จู่ๆ เอวก็ถูกโอบรัดแน่น ร่างทั้งร่างลอยหวือขึ้นจากพื้น ถูกใครบางคนหิ้วเข้าไว้ในอ้อมแขน
นางเงยหน้าขึ้นมองอย่างตื่นตระหนก ก็สบเข้ากับใบหน้าอันคุ้นเคยของอิงเฟิ่งเหลียน แม้ภายใต้หมวกงอบเขาจะยังคงมีสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก แต่ในสายตาของนางตอนนี้ เขากลับดูอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด!
ขอบคุณสวรรค์ที่จอมมารยังพอมีมโนธรรม หิ้วนางหนีมาด้วยกัน!