เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 อสรพิษยักษ์และคนเห็นแก่ตัว
วินาทีที่ถูกดวงตาสีแดงก่ำของอสรพิษยักษ์จ้องเขม็ง เหยียนเสวียนเจาก็รู้สึกเหมือนเลือดในกายแข็งตัวเป็นน้ำแข็ง
ระยะห่างระหว่างนางกับมันใกล้เสียจนนางมองเห็นเงาสะท้อนใบหน้าซีดเผือดของตัวเองในดวงตาเรียวรีคู่นั้น สายตาเย็นเยียบราวกับมีตัวตนกดทับลงมาบนร่าง ทำเอาช่วงล่างของนางอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง แม้แต่จะขยับตัวเพียงนิดเดียวก็ยังทำไม่ได้
ทว่าผิดคาด อสรพิษยักษ์กลับแค่เหลือบมองนางอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเบือนสายตาหนีไปอย่างเบื่อหน่าย แล้วหันไปมองหาเหยื่อรายอื่นที่น่าสนใจกว่าแทน
คนอื่นๆ ในที่นั้นเพิ่งจะได้สติกลับมาจากความตกตะลึง สองฝ่ายที่เมื่อครู่ยังห้ำหั่นกันเอาเป็นเอาตาย ต่างพากันทิ้งความแค้นไว้เบื้องหลัง แล้วหันหลังวิ่งหนีตายกันอย่างไม่คิดชีวิต ทว่าอสรพิษยักษ์กลับทำตัวเหมือนเด็กซนที่กำลังแกล้งมดเล่น มันไม่คิดจะไล่ตาม แต่กลับยกหางอันใหญ่โตฟาดลงบนพื้นอย่างเกียจคร้าน
ตูม!
แรงกระแทกมหาศาลทำเอาแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น พื้นดินแยกออกเป็นรอยร้าวลึกยาว เศษหินปลิวว่อน คลื่นลมรุนแรงซัดทุกคนจนล้มระเนระนาดไปคนละทิศละทาง