เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ออกเดินทาง หนุ่มๆ ควรดีกับเมียหน่อย เดี๋ยวจะได้ตามง้อทีหลัง...
เสียงฝีเท้าม้าย่ำลงพื้นหนักแน่น สลับยกขึ้นและเหยียบย่ำลงไป จนกิ่งไม้ใบหญ้าแห้งปลิวว่อน อาชาพ่วงพีพุ่งทะยานราวกับลูกธนูหลุดจากแล่ง แหวกความเงียบสงัดภายในป่าทึบ
เหยียนเสวียนเจาเอนกายพิงอิงเฟิ่งเหลียนอย่างใกล้ชิด สัมผัสได้ถึงมัดกล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าของเขาที่เกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยทุกครั้งที่ยกแขนตวัดแส้ ทั้งยังได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะมั่นคงทรงพลังดังลอดออกมาจากแผ่นอก
การใกล้ชิดสนิทสนมถึงเพียงนี้ ทำเอาความคิดของเหยียนเสวียนเจาเริ่มโลดแล่น นางแอบเปิดอ่านตำรา “พันกลยุทธ์พิชิตใจหนุ่มหล่อ” ที่ระบบให้มาในหัว ตั้งใจจะทำตามคำแนะนำในตำรา โดยอาศัยจังหวะที่หลังม้าโคลงเคลง สร้างความใกล้ชิดทางกายกับอิงเฟิ่งเหลียนอย่างแนบเนียน
เริ่มแรกนางแสร้งทำเป็นเสยผมโดยไม่ตั้งใจ ให้ปลายผมปัดผ่านปลายคางของเขาเบาๆ พอเห็นเขาไร้ปฏิกิริยา นางก็ขยับท่านั่งอย่างไม่ให้เป็นที่สังเกต เอนตัวเข้าไปซุกในอ้อมอกเขาลึกขึ้น ใช้แผ่นหลังแนบชิดกับแผงอกของเขาจนไร้ช่องว่าง
นางวุ่นวายอยู่คนเดียวตั้งนาน แต่อิงเฟิ่งเหลียนกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่จังหวะลมหายใจ จิตใจนิ่งสงบราวกับผิวน้ำ ราวกับสิ่งที่อยู่ในอ้อมแขนไม่ใช่หญิงสาวแรกรุ่น แต่เป็นท่อนไม้ไร้ชีวิตท่อนหนึ่ง
เหยียนเสวียนเจาแอบกัดฟันกรอด ผู้ชายคนนี้ทำด้วยหินหรือไงกัน นางยั่วยวนขนาดนี้แล้ว เขายังไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
กำลังนึกค่อนขอดอยู่ในใจ อาชาก็กระโจนข้ามขอนไม้ผุที่ขวางทางอยู่กลางถนน ตัวลอยละลิ่วขึ้นกลางอากาศ—