เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ทิงหลาน พี่น้องฝาแฝด
“ประมุข ภาพวาดของอิงเฟิ่งเหลียนถูกส่งไปตามตระกูลและสำนักต่างๆ เรียบร้อยแล้วขอรับ” ลูกน้องในชุดดำก้มหน้าต่ำ รายงานอย่างนอบน้อม
ภายในห้องหนังสือสว่างไสวด้วยแสงเทียน กระถางกำยานทองคำพ่นควันหอมจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง ทำให้ห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหมึกและตำราเจือกลิ่นไม้จันทน์หอมชวนสดชื่น
เวลานี้ภายในห้องเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงพู่กันตวัดลงบนกระดาษเซวียนจื่อเบาๆ ไร้สุ้มเสียงอื่นใด
ยืนรออยู่ครู่ใหญ่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบ ลูกน้องชุดดำจึงแอบเงยหน้าขึ้นเหลือบมองเล็กน้อย สังเกตปฏิกิริยาของท่านประมุขตรงหน้า
“ประมุข” ที่เขากล่าวนั้นกำลังยืนอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ก้มหน้าตวัดพู่กัน จุ่มหมึก และเขียนตัวอักษรอย่างต่อเนื่อง ท่วงท่าไหลลื่นดุจสายน้ำ สำเร็จในรวดเดียว
เส้นผมดำขลับดุจน้ำตกของคนตรงหน้าถูกรวบเกล้าขึ้นสูงด้วยกวานหยกขาว เขาสวมอาภรณ์ผ้าไหมลายเมฆสีเขียวอมฟ้า รอบเอวคาดเพียงเข็มขัดหยกเลี่ยมทองขับเน้นเรือนร่างสูงโปร่งสง่างาม ดูราวกับคุณชายผู้สูงศักดิ์จากตระกูลใหญ่ ทว่ากระบี่ยาวโบราณที่พกติดกายกลับช่วยขับเน้นกลิ่นอายเซียนผู้ทรงธรรมให้แตกต่างจากคุณชายเสเพลทั่วไปอย่างสิ้นเชิง