บทที่ 38 คำเชิญงั้นเหรอ? คำเชิญของฉัน เขาอาจจะไม่เห็นอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

บทที่ 38 คำเชิญงั้นเหรอ? คำเชิญของฉัน เขาอาจจะไม่เห็นอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

ภายในหุบเขา

ตกอยู่ในความเงียบสงัด

ฉู่หลานจ้องมองเงาร่างที่กุมสายฟ้าฟาดสายนั้น เธอประเมินตัวเองว่าด้วยขอบเขตขวานเทวะสี่ดาว ก็นับว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งแล้ว

แต่สิ่งกลายพันธุ์ระดับ B นั้น ขนาดขวานเทวะห้าดาวยังต้องปวดหัว ย่อมเกินกว่าที่เธอจะจัดการได้ไหว เมื่อครู่จึงจำเป็นต้องระดมกำลังทุกคนในกองทัพมาช่วยกันขัดขวางหมาดุร้ายตัวนี้อย่างสุดความสามารถ

ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่า หมาดุร้ายระดับ B ที่บีบให้พวกเขาต้องยกพลมารับมือกันวุ่นวายขนาดนี้ อีกฝ่ายกลับใช้เพียงดาบเดียวก็สังหารมันได้อย่างง่ายดาย

คนๆ นี้... ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของหวังเหลียงสินะ?