กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 37 เจ๋งปะล่ะ? เพื่อนสนิทฉันเอง!
ในเสี้ยววินาทีวิกฤต
มือข้างหนึ่งได้กดลงบนหัวของสุนัขร้าย
มันคือมือที่มีอัสนีบาตพลุ่งพล่านและประกายสายฟ้าแล่นพล่านอย่างดุเดือด
เงาดำพุ่งทะยานออกจากแนวรบ ชายเสื้อสะบัดพลิ้วดั่งธงศึกกลางสายลม
ในวินาทีที่สุนัขร้ายถูกเขากดเอาไว้ ประกายสายฟ้าสีม่วงก็ระเบิดขึ้นบนหัวของมัน เสียงคำรามกึกก้องของสายฟ้าได้ซัดหมอกดำให้กระจายออก คุณสมบัติความมืดที่สูงส่งและชั่วร้ายถึงขีดสุดนี้กลับถูกแสงสายฟ้านั้นทะลวงผ่านไปได้อย่างง่ายดาย
เขาใช้ฝ่ามือกดศีรษะของสุนัขร้าย แสงสายฟ้าทิ่มแทงทะลุหมอกดำบนตัวมัน และบดขยี้หมอกดำจนแหลกสลายในพริบตา!
คุณสมบัติความมืดที่ไม่มีผู้ใดเข้าใกล้ได้...
หนามกระดูกอันน่าสะพรึงกลัวนั่น...
ต่อหน้าเขากลับเปราะบางราวกับแผ่นกระดาษ